یه لحظه وایسا!!!! منم حرف دارم...

گاهی می خوام اینجا نباشم و تا دوردست ها فرار کنم !!!

lukyshivix — Mon, 23 Jun 2008 13:41:18 GMT

پای ارادتم به ریگ ، دست عبادتم به سنگ

قلب نیاز من کوبان ، آسیمه اینچنین دلتنگ

در زیر نم نم باران ، در این طلوع زرین فام

با پای شوق می آیم ، بر این حریم زرین فام

چشم امید من پویا ، بس قطره قطره دیدن را

لب های تشنه ام پرسان ، بس جرعه جرعه گفتن را

در می گشایدم یک زن ، رو می گشایدم یک مرد

دستم به کوبه ماسیده ، پایم مردد و دلسرد

تولد یک سالگیمون مبارک !

lukyshivix — Wed, 30 Apr 2008 15:58:18 GMT

سکوت خروشان در درون من مسیر خوشبختی را طی می کند ، زندگی با بودنت موج ها را در هم می شکند و باز هم ردپایت را جا می گذارد . . .

روز ها گذشت و ماه ها گذشت و دوباره رسیدیم به 11 اردیبهشت . . .

یک سال در تمام ثانیه ها باهم بودیم

در خنده ها باهم سهیم شدیم و در گریه ها همدرد !!!

آرزوی دیرینه ام !

در خواب ها به دنبالت بودم اما خدا تورا روی زمینش به من هدیه کرد . . .

نمی دانی چقدر هر لحظه برای بودنت دعا می کنم و خواهم کرد . . .

به شکرانه ی بودن شیرینت می خواهم به دشت ها پرواز کنم و

فریاد زنم :

" بهشت در کنارم دوستت دارم "

حال زندگی تا چه حد می تواند معنی دهد . . . تا چه حد می تواند زیبا باشد . . . تا چه حد می تواند یک رنگ و پر عشق باشد . . .

عزیزم تولد یک سالگیمان را تبریک می گویم !

یک سال شد که ما زندگی را با وسعت حرف هامان سنجیدیم ، از دید هم نگاه کردیم ، به خاطر هم بودیم و به خاطر هم ، با ترانه ی زندگی رقصیدیم . . .

یک سال شد که دیگر به خود اجازه ندادیم ارزویی لایق تر از همدیگر پیدا کنیم

و نگاهی عاشق تر از هم بیابیم . . .

فردای من !

شب نخواهم خوابید اگر رویا ، جز روی تو چیزی دیگر ببیند . . .

اینده را نخواهم خواست اگر جز اسم تو نامی دگر برایم بنویسد . . .

اوای من !

ترانه ی خوش اهنگم !

بر من بنواز که کلامی خوش تر از تو نشنیدم و نگاهی اشناتراز تو ندیدم

بر من بمان که شوقی بالاتر از تو نداشتم هر چند هنوز هم همان

مشتاق مهجورم

اما همیشه با وجود تو

چقدر سرمستم !

چقدر شیرینم !

چقدردوستت دارم !

ای مهربان تر از جانم

lukyshivix — Sat, 09 Feb 2008 13:09:18 GMT

می روم و زجه های نگاه تو

تا امتداد تلاقی چشم هایمان

جاریست

می روم و دور می شویم از هم

با انکه نزدیکی قلب هایمان

باقیست

می روم و فاصله ی لبخند تلخ تو

تکرار می شود در فضای دلم

و اکنون ٫ کنار من ٫ اینجا

جای تو تا بی نهایتش

خالیست

لحظه ی جدایمان تا ابد

پر از ابهام یک ترس پوشالی

پر از ترس دوباره ندیدن ها

بدون یکدیگر نفس کشیدن ها

رها در خلائی سرد است

هم اغوش با تن تمام غم هاست

می روم و زیر لب می گویم

آری آری می بینمت !

دوباره . . . فردا !

هر چند ٬

میان امروز و فردامان

غم تلخ جدایی

به جای خون میان رگ هامان

جاریست

. . .

مهربانم !

lukyshivix — Thu, 17 Jan 2008 21:14:18 GMT

برگ های دفترم ، نامه های باز نشده ،

ساعت گذشته از نیمه شب ، عکس جلوی رویم . . .

چه چیز در این ها من را تا این موقع شب بیدار نگه داشته ؟

چه چیز در من این طور شور برانگیخته

که حتی برای نشستن نیز ارام و قرار ندارم !

مهربانم !

بگذار برای لحظه ای دور شوم از این سیال خاکی و زمینیان را رها سازم و قدم بگذارم به دنیای رویاها ! کنارت ارام بنشینم و تنها نگاهت کنم مثل همین روزها که ساعت ها می گذرد و من از تلنگر گذشت زمان بی خبر می مانم زیرا ای رویای نیمه تمام من ، زمان انگار در نگاه تو ایستاده است . . .

ادمیان می کوشند برای زندگی بهتر ، روز های بهتر ، ثانیه های بهتر ، اما تو که هستی دیگر احتیاجی به تلاش برای رسیدن به این ها نیست من همه را یک جا در آغوش دارم !

بگذار از عشق سخن نگویم . . . نمی خواهم وسعتش را در حصار کلمات محدود کنم ! چراکه دوست داشتنت برای من نه در کلام بود نه در نگاه ! چیزی است وسیع تر از همه ی این ها ، وسیع است و با نجابت ، مانند دلت ! با شکوه است و پر رمز و راز ، همانند چشمانت !عمیق است و پر از صداقت ، همانند اندیشه هایت !

بگذار دریا بداند رقیبی دارد به زلالی قلبت . . . به ژرفناکی نگاهت !

شاید معنای عشق در انتظار است و در فاصله ها ، من تمام این فاصله ها را با صبر و انتظار به تماشا نشسته ام !چه رازیست در این فاصله نمی دانم که هر چه میگذرد مرا شیداتر می کند ...

بگذار از عشق سخن نگویم ؛

بگذار وسعتش را در حصار کلمات محدود نکنم !!!

دوستت دارم مهربانم ...

بیشتر از ثانیه هایی که گذشت !

باور کن

lukyshivix — Thu, 03 Jan 2008 17:37:18 GMT

آرام جان من

گرچه فاصله ها، هنوز، برایمان تعین تکلیف می کنند

اما، دل من روشن است

روزی می آید

که گرمی لبخندهای امروزمان

زندگیمان را گرم کرده است.

شاید نه به این زودی اما

من دیده ام روزی را که سر به روی پاهایت گذاشته

و برای فردای قشنگمان، نقشه می کشیم.

حتی طعم دستهایت را هم چشیده ام

خانه ای پر نور

انتظارمان را می کشد.

باور کن.

نقاب

lukyshivix — Thu, 22 Nov 2007 17:52:18 GMT

در تنهایی افکار یک پیاده

که شب پیمائیست در دل کوچه

لبخند بی رنگ ماه

به پهنای صورتش

از دور تلولوء خوشبختی می نماید

و چشم زمینیان را چون جرقه ای می زند

هیچ کس با درونش اشنا نیست

حتی دقلی که در کوچه ها فریاد شادی سر می دهد

یا بلبلی که زیر گوش گل می نالد

می دانی

چهره های اطرافم تازگی ها دایره وار شده اند

چون خاطره ای می مانند

که حول محوری پیوسته در حرکت اند

راستش نمی دانم

من دارم چون رقاصه ای می چرخم ؟؟

یا ادم های اطرافی در تداوم تکرارند ؟

من همان رقاصه ی شادم

که صورتکی خندان می زند به رخسارش

و لبخند مهربانش جلوه ای زیبا می بخشدش

نمی دانم یعنی . . .

می توانم اشک هایم را پشت خوشبختی ام پنهان کنم ؟؟

روز های نبودنت . . .

lukyshivix — Wed, 14 Nov 2007 22:26:18 GMT

دوتا پرنده . . . دو فلب عاشق

چطور جدا ز هم بمون ؟؟

دلای خسته . . . دل شکسته

چطور جدا زهم بخونن ؟؟

تو ای زمونه ببین چگونه پرنده ها

جدا ز خونه . . . از اشیونه اند

به سینه من هنوز امیدی

به شوق دیدن محالی

به خاطر او چه مانده ایا

دگر ز من به جز خیالی

درد بی درمونم رو

با کی قسمت بکنم

با غم دوری

کاشکی عادت بکنم

خاموش وغمگین

چون شام یلدا بی ستاره

بین من و او راهی که تنها شوره زاره

خسته چند بخشه ؟؟

دو بخش ؟ ولی فکر کنم من به اندازه 1000 بخشش رو خودم دیدم . . . احتمالا اشتباهی شده . . . چون من به اندازه 1000 بار خستگی رو روی شونه هام احساس کردم و تنها کاری که برای دلگرمیم تونستم بکنم این بود که نزارم دیگران بفهمن که گیر بدن چرا خسته ای و ساکت توی خودت فرو رفتی . . .

اره ! باور کن اشتباهی در این کلمه است چون من فرسنگ ها خسته ام . . . اگر این کلمه تنها دو بخش داره ولی من احساس می کنم که سال هاست که خسته ام . . . با اینکه شاید چند ساعتیست که از شروع خستگیم می گذره ولی من تمامی خستگی های دنیا را یک جا باهم احساس کردم . . .

من چون بیماری که از بیماریش رنج می برد از دوریت رنج می برم . . . سخنی بر گفتن ندارم که هر چه هست از فراق توست . . . شاید همین اندوه مداوم است که من را از نوشتن باز می دارد . . . و من رو تا این موقع بیدار نگه داشته است . . .

نه ! بی قراری نمی کنم . . . باور کن که من خوب خوبم و اگر از کنکاش دوریت نالانم به کارهایم تاثیری نمی گذارد . . . من بی قراری نمی کنم ! همین طوری که قول دادم . . . . همین طوری که از صمیم قلبم گفتم : چــــشم . . . هر چند کاش این رو از من نمی خواستی ولی حالا که خواستی دیگر چیزی نمی گویم . . .

سخن از نبودنت است که گاهی انقدر در جلوی چشمانم نیستی که اشک حواسم را پرت می کند ولی خب این روز ها همه با من همدل و هم پایند و با من مدارا می کنند . . . نمی دانم چطور می توانم این کار رو به پایان برسانم ولی امید وارم سربلند از این کار بیرون بیایم . . .

من ان روز را انتظار کشم که لذتی لبالب وجودم را فراگرفته است که از مرور یاد و خاطره ی این روز ها ارزش بودنت را به خود یاد اور شوم . . .

به امید ان روز

آمین

تو من را رشد می دهی

lukyshivix — Mon, 05 Nov 2007 14:32:18 GMT

من ارومم و منتظر، که من رو به سوی خود بخوانی . . .

در گوشم از رویاهایمان زمزمه کنی و دیدگانت را اینه ی وجودم قرار دهی . . .

و بارها و بارها به من بگویی که " دوستم داری " نمی خواهم لحظه ای از یادم دور شود !

و می نویسم برای روزهایی که تنها امیدشان مرا به زندگی دعوت می کند . . .

مشکلات روحم را لحظه ای ازرده خاطر می کند

ولی قلب من با تکیه به تو همه چیز رو فراموش می کنه

حالا من ساکت و ارام ؛ منتظر می مونم تا زمانی تو بیایی و بگویی که

" برای همیشه با منی "

تو من رو رشد می دی طوری که من می تونم یک قله ی بلند رو به تنهایی فتح کنم !

تو من رو رشد می دی طوری که من می تونم بر همه ی بدی هام غلبه کنم !

تو من رو رشد می دی طوری که من می تونم با نیروی ایمانم روی اب ها قدم بزنم !

تو من رو رشد می دی طوری که من می تونم شوق پرواز رو در نگاه بادبادک ببینم !

دنیا در دستان من است . . .

من قدرتمند هستم وقتی در اغوش توام . . .

تو من رو رشد می دی . . . بیشتر از اونی که بتونم باور کنم !

بیشتر از اونی که کلمات معنیش رو بفهمند

بیشتر از اونی که اسمان بتونه ابی در خودش جمع کنه

دنیا در دستان من است . . .

من قدرتمند هستم وقتی در اغوش توام

تو من رو رشد می دی . . . بیشتر از اونی که بتونم باور کنم

از برای تو

lukyshivix — Wed, 31 Oct 2007 09:54:18 GMT

من دلم به اتاقی خوش است

که صبح به صبح به جای خورشید

صورت رویایی تو را در بر می گیرد

و لبخند زیبای تو میزبان هر روزم می شود

من دلم به هوایی خوش است

که از بازدم قدم هایت شور زندگی می بیند

و برای پرنده ی ارزوهایم فضایی می شود

از هر اکسیژنی مهربان تر

من دلم به اوازی خوش است

که ترانه اش تو باشی تا تکرار نامت

ردیف شعرهایم شوند و انعکاس یادت

اهنگی موزون بخشد به شعرم

از هر قافیه اهنگین تر

من دلم به خوابی خوش است

از هر پروانه تهی

ولی به وسعت زیبایی بال هایش

نرمین چون برف سفید

من دلم از برای با تو بودن خوش است

از برای یادی که می گذرد هر چند کوتاه

ولی از هر عسل شیرین تر

از هر ابریشم خیالی نرم تر

و عاری از دروغ های کودکانه ای

که دنیایی را با خود به یغما می برد

ارزوی گمشده

lukyshivix — Thu, 25 Oct 2007 21:01:18 GMT

من هستم

گرچه مدتیست بر بوم حیاتمان

به جای گنجشگکان عاشق

کفتار پیر هم نشینی می کند

حال دیگر مهم نیست

که عمر برگ ها به کوتاهی گذشت

و جای شلاق های باد

پوست نرمینشان را به تاراج برده است

و نگاه های بی رمق

سال هاست که پذیرایم شده اند

تو با کدام ارزوی گمشده ام

می خواهی تمام بهایشان را بپردازی

کودکی هایم که رفته اند

اینده هم که در راه است

من تمام رویا هایم را فراموش کرده ام

انقدر که دیگر خودم هم به فراموشی رفته ام

و من هم مثل ساحل – که مدت هاست به سایش موج ها عادت کرده است –

به فرسودگی زندگی ام عادت کرده ام

و با نسیمی تنگ

هم سفر شده ام

دیگر فرقی ندارد

طوفان باشد یا گردباد

من مدت هاست که عمرم را وقف کرده ام